
پولیپ های روده، نوعی سلول غیر طبیعی، تومور، خوشه ها یا توده های کوچکی هستند که بر روی پوشش دیواره داخلی روده بزرگ، راست روده (انتهای روده بزرگ)، یا رکتوم رشد می کنند.
پولیپ ها در پوشش مخاطی داخلی اندام های حفره مانند و توخالی، مانند دستگاه گوارش، بینی و اندام تناسلی در زنان، رشد می کنند. اغلب بی علامت و بدون نشانه هستند، طوری که فرد از وجود این پولیپ ها، اطلاعی ندارد.
با وجود اینکه اغلب پولیپ ها، خوش خیم هستند، برخی از آنها با گذشت زمان منجر به سرطان روده بزرگ میشوند.
غربالگری منظم، کولونوسکوپی، تشخیص زود هنگام و برداشتن پولیپ ها از بروز سرطان روده بزرگ، پیشگیری میکند.

پولیپ روده بزرگ: توده برآمده از بافت مخاطی روده
پولیپ ها، برجستگی های کوچک خوش خیم یا بدخیمی خال مانند هستند که از بافت مخاطی روده بزرگ، بیرون می زنند. اندازه آن ها از چند میلی متر تا چند سانتی متر است.
اهمیت شناسایی زودهنگام پولیپ ها:
یکی از ساده ترین و موثرترین راه های جلوگیری از سرطان روده بزرگ، شناسایی و برداشتن پولیپ ها به کمک کولونوسکوپی است. کولونوسکوپی به پزشک، امکان شناسایی و برداشتن پولیپ ها در یک جلسه را می دهد.
علائم پولیپ روده بزرگ: نشانه های اولیه یا خطرناک
بیشتر پولیپ ها بدون علامت هستند. برخی علائم و نشانه ها، وجود پولیپ های مشکوک را هشدار می دهد. علائم، هنگام بزرگ شدن یا تبدیل به حالت بدخیم و خطرناک پولیپ، مشاهده می شوند. مراجعه به پزشک برای تشخیص دقیق و شروع درمان، حیاتی است.
مهم ترین علائم اولیه وجود پولیپ روده بزرگ:
- مشاهده مخاط در مدفوع: افزایش مخاط در مدفوع، می تواند نشانه تحریک مخاط و بروز پولیپ باشد.
مهم ترین علائم وجود پولیپ خطرناک روده بزرگ:
- خونریزی شدید و مداوم از روده بزرگ
- درد شکمی در قسمت روده بزرگ
- احساس فشار و پر بودن در شکم و روده بزرگ
- کاهش وزن شدید ناگهانی و بدون دلیل
- کم خونی و عوارض آن مانند کمبود آهن، سرگیجه، ضعف و بیحالی در اثر خونریزی پنهان یا آشکار
میزان شیوع پولیپ روده بزرگ:
ابتلا به پولیپ های روده بزرگ، بیماری رایجی است که در سراسر دنیا و جنسیت ها رخ می دهد.
میزان ابتلا به پولیپ روده بزرگ در افراد:
- حدود 20% از افراد، در طول زندگی خود، به نوعی از پولیپ، مبتلا می شوند.
- حدود 40% از افراد بالای 50 سال.
- حدود 6% از کودکان.
- افزایش احتمال ابتلا با افزایش سن
- افزایش احتمال ابتلا در کشورهای غربی
- افزایش احتمال ابتلا در افراد دارای ژن آمریکایی- آفریقایی

علل ابتلا به پولیپ روده بزرگ: بررسی عوامل ژنتیکی، محیطی و سبک زندگی
عوامل ارثی و سابقه ابتلا در خانواده، عوامل محیطی و سبک زندگی، نقش مهمی در سلامت دستگاه گوارش و روده ها دارد.
عوامل محیطی: سبک زندگی موثر در ابتلا به پولیپ روده و سرطان روده
شناسایی عوامل موثر در ابتلا و تشدید پولیپ روده، به تشخیص دقیق و انتخاب درمان مناسب و زود هنگام، جلوگیری از گسترش عوارض بیماری، کمک می کند.
رژیم غذایی موثر در پولیپ روده: کم فیبر و پرچرب
از عوامل خطرناک در سلامت روده ها، رژیم غذایی کم فیبر، پرچرب و ناسالم است.
فیبر موجود در مواد غذایی، به بهبود حرکات روده، دفع راحت مدفوع و سلامت روده ها، کمک می کند.
مصرف بیش از حد چربی های اشباع شده (مانند گوشت های فرآوری شده در فست فود ها)، باعث افزایش التهاب روده و خطر سرطان روده می شود.
مصرف الکل و سیگار: افزایش خطر ابتلا به پولیپ و سرطان روده
مواد شیمیایی خطرناک و مضر موجود در سیگار و دخانیات، با آسیب به دیواره روده ها؛ باعث التهاب مزمن، بروز پولیپ و سرطان روده می شوند.
نوشیدن الکل بیش از اندازه هم، باعث بر هم خوردن تعادل باکتری های روده، ابتلا به بیماری های گوارشی مانند پولیپ روده و افزایش ریسک سرطان روده می شود.
افزایش وزن، چاقی و کم تحرکی: موثر بر ابتلا به پولیپ، سرطان روده، هموروئید و شقاق
چاقی و اضافه وزن، باعث افزایش التهاب در بدن، تشدید مقاومت بدن به انسولین، خطر ابتلا به بیماری های گوارشی بخصوص در روده کوچک و روده بزرگ می شود.
سبک زندگی کم تحرک، باعث کاهش و کند شدن حرکات طبیعی روده، یبوست، دفع سخت و دردناک مدفوع و آسیب به دیواره داخلی روده در اثر تماس طولانی مدت با مدفوع خشک می شود.
همچنین کم تحرکی و چاقی؛ علاوه بر ریسک پولیپ و سرطان، باعث افزایش خطر ابتلا به بیماری های مقعدی مانند هموروئید، شقاق، فیستول، آبسه و کیست مویی می شود.
بیماری های التهابی روده IBD: موثر بر بروز پولیپ و سرطان روده
دو نوع شایع بیماری التهابی روده یعنی کرون و کولیت اولسراتیو، با ایجاد التهاب مزمن در دیواره داخلی روده بزرگ، باعث بروز تغییرات ساختاری در سلول های روده و افزایش خطر تشکیل پولیپ و سرطان روده می شود.
دیابت نوع 2: قند خون بالا و خطر ابتلا به پولیپ و سرطان روده
دیابت نوع 2 کنترل نشده، باعث افزایش قند خون، مقاومت به انسولین، التهاب مزمن در بدن و روده، رشد غیر طبیعی سلول های روده و افزایش ابتلا به پولیپ روده و حتی سرطان روده بزرگ می شود.
عوامل ژنتیکی: 4 نوع سندروم ارثی موثر در بروز پولیپ روده
برخی اختلالات ژنتیکی (سندروم)، با ایجاد تعداد زیادی پولیپ در روده، باعث افزایش احتمال تبدیل این پولیپ ها به سرطان روده می شوند. این سندروم های ارثی، از والدین به فرزندان منتقل شده و در صورت تشخیص دیر هنگام و عدم درمان مناسب، موثر و کامل، زندگی فرد را به خطر می اندازند.
1- سندروم پولیپوز آدنوماتوز خانوادگی (FAP):
سندرومFAP، باعث رشد صدها تا هزاران پولیپ در روده بزرگ است. 100% بیماران، در صورت عدم درمان به موقع، بین سنین 30 تا 40 سالگی، به سرطان روده بزرگ، مبتلا می شوند.
انجام آزمایش های غربالگری ژنتیکی، کولونوسکوپی منظم از سنین کم و در صورت لزوم جراحی پیشگیرانه برداشتن بخش های درگیر روده بزرگ، برای درمان و جلوگیری از سرطان، توصیه می شود.
2- سندروم لینچ (HNPCC):
این نوع سندروم و اختلال ژنتیکی، منجر به جهش در ژن های تعمیر DNA، شده و باعث افزایش احتمال ابتلا به سرطان روده بزرگ و سایر سرطان ها می شود.
برخلاف سندروم FAP، تعداد پولیپ در سندروم لینچ، کم و با افزایش احتمال سرطانی شدن، همراه است.
غربالگری انواع سرطان ها مانند معده و رحم و کولونوسکوپی های مکرر و منظم، برای مدیریت بیماری کاملا ضروری است.
3- سندروم پوتز – جگرز:
اختلال ژنتیکی یا سندروم پوتز- جگرز، باعث رشد پولیپ های زیادی در روده و همزمان بروز لکه های رنگی روی لب ها و دهان می شود.
این پولیپ های اغلب خوش خیم، باعث خونریزی و انسداد یا گرفتگی روده می شوند.
4- سندروم گاردنر:
نوعی سندروم FAP پیچیده است که علاوه بر ایجاد پولیپ های روده بزرگ، باعث ایجاد تومورهای غیر سرطانی در پوست، استخوان و سایر اندام ها می شود.
آزمایشات غربالگری، تشخیص زودهنگام و برداشتن پولیپ های سرطانی، به پیشگیری و یا گسترش سرطان روده بزرگ، کمک می کند.

انواع پولیپ های روده بزرگ: تقسیم بر اساس ظاهر و بافت سلولی
تقسیم بندی پولیپ های روده بزرگ، به پزشک در احتمال بدخیم بودن پولیپ و انتخاب روش درمانی مناسب، کمک می کند.
تقسیم بندی انواع پولیپ های روده بزرگ:
پولیپ ها، بر اساس شکل و ظاهر فیزیکی (ماکروسکوپی) و نوع بافت سلولی (میکروسکوپی)، به 2 دسته تقسیم بندی می شوند:
بر اساس شکل فیزیکی (ماکروسکوپی):
1- پدانکوله
2- سیسیل
| نوع پولیپ | شکل ظاهری در دیواره روده بزرگ | خطر سرطان | ویژگی ها |
| پدانکوله | شبیه قارچ با ساقه یا پایه مشخص روی دیواره داخلی روده بزرگ | احتمال کم | برداشت راحت پولیپ برداشت در پولیپکتومی سرپایی |
| سیسیل | بدون ساقه یا پایه پهن شده روی دیواره داخلی روده بزرگ | احتمال بیشتر | رشد سریع نیاز به پیگیری دوره ای و چکاپ منظم برداشت سخت و نیاز به دقت بالا احتمال بدخیمی بالا و خطر سرطانی شدن |
بر اساس نوع بافت سلولی (میکروسکوپی):
پولیپ های روده بزرگ، بسته به ویژگی های ریز و میکروسکوپی رشد و تکامل، به 4 دسته اصلی تقسیم می شوند:
1- آدنوماتوز (آدنوم)
2- دندانه دار
3- التهابی (کاذب)
4- هامارتوما (پولیپ نوجوان)
| نوع پولیپ | شکل ظاهری در دیواره روده بزرگ | خطر سرطان | ویژگی ها |
| آدنوماتوز (آدنوم) | لوله ای ویلوس توبولویلوس | بالا نئوپلاستیک | -شایع ترین نوع پولیپ با احتمال بالای سرطانی شدن – آدنوم ویلوس خطرناک تر از لوله ای است |
| دندانه دار (serrated) | هایپرپلاستیک آدنوم سنتی دندانه دار ضایعات دندانه دار بیجا | متوسط تا بالا نئوپلاستیک | – برخی نئوپلاستیک هستند – باید برداشته شوند مخصوصا اگر چند تایی و بزرگ باشند |
| التهابی (inflammatory) | – | کم غیر نئوپلاستیک | – اغلب خوش خیم – ناشی از بیماری های التهابی روده: کرون و کولیت اولسراتیو |
| هامارتوما (Juvenile) | – | کم غیر نئوپلاستیک | – در کودکان و نوجوانان هم بروز می کند – اغلب خوش خیم هستند – رشد کم و محدود دارند – باعث خونریزی یا انسداد روده می شوند |
پولیپ های نئوپلاستیک و غیر نئوپلاستیک: بر اساس احتمال بدخیمی
دسته بندی پولیپ ها به نئوپلاستیک (Neoplastic) و غیر نئوپلاستیک (Non neoplastic)، بر اساس احتمال سرطانی و بدخیم شدن پولیپ است، نه شکل و بافت آن ها.
پولیپ نئوپلاستیک (Neoplastic):
شامل: تمام زیر گروه آدنوم ها و برخی از دندانه دار مانند آدنوم سنتی دندانه دار
– این پولیپ ها، حتی در اندازه های کوچک، امکان تبدیل شدن به سرطان روده بزرگ را دارند.
– تقریبا اغلب سرطان های روده بزرگ، از نوعی پولیپ نئوپلاستیک آغاز می شود.
پولیپ غیر نئوپلاستیک (Non neoplastic):
شامل: پولیپ های دندانه دار هایپر پلاستیک، التهابی و هامارتوما
– این پولیپ ها، اغلب خوش خیم هستند و خطر سرطانی شدن ندارند.
– نیاز به برداشت فوری ندارند.
– برای پایش رشد غیر طبیعی و خطرناک، نیاز به کولونوسکوپی و چکاپ دوره ای منظم دارند.

تشخیص تخصصی پولیپ روده: از کولونوسکوپی تا آزمایش های دقیق
روش های تشخیص سریع و زودهنگام پولیپ روده، از کولونوسکوپی تا سایر تکنیک ها و فناوری های پیشرفته یا آزمایش های ساده، نقش کلیدی در شناسایی، جلوگیری از گسترش بیماری و تبدیل شدن آن به سرطان دارد.

کولونوسکوپی: استاندارد طلایی تشخیص پولیپ روده
کولونوسکوپی، به عنوان دقیق ترین و رایج ترین روش تشخیص مشکلات روده مانند پولیپ، شناخته می شود و کمک زیادی به پیشگیری و درمان پولیپ می کند.
در کولونوسکوپی، پزشک از لوله منعطف باریک مجهز به دوربین و نور (کولونوسکوپ)، برای مشاهده مستقیم و دقیق داخل روده بزرگ، استفاده می کند.
کولونوسکوپی، هم زائده های روده مانند پولیپ های کوچک و بزرگ را شناسایی می کند و هم امکان برداشتن یا نمونه برداری همزمان پولیپ را دارد.
نمونه های پولیپ برداشته شده، برای بررسی وجود سلول های سرطانی، به پاتولوژی فرستاده می شود.
آزمایش های تخصصی: تشخیص وجود پولیپ روده
در صورتی که بیمار امکان کولونوسکوپی نداشته باشد، به عنوان غربالگری اولیه، آزمایش های خون و مدفوع، می توانند جایگزین مناسبی برای تشخیص پولیپ روده باشند.
آزمایش های خون: شناسایی غیر مستقیم پولیپ روده
– شمارش کامل خون (CBC): بررسی کم خونی ناشی از خونریزی داخلی مزمن روده مربوط به پولیپ.
– آزمایش ژنتیکی: مناسب افراد دارای علائم یا سابقه ابتلای خانوادگی به پولیپ یا سرطان روده.
– پانل متابولیک پایه: بررسی و ارزیابی اختلالات الکترولیتی مربوط به پولیپ های روده.
آزمایش مدفوع: روش غیر تهاجمی شناسایی پولیپ روده
– آزمایش خون مخفی در مدفوع (FOBT): شناسایی خون میکروسکوپی و پنهان در مدفوع ناشی از پولیپ یا ضایعات دیگر روده.
– تست DNA مدفوع: بررسی تغییرات ژنتیکی مربوط به پولیپ های خطرناک در حال سرطانی شدن، مناسب افراد در معرض خطر ابتلا به سرطان روده است.

تصویر برداری: روش های دقیق جایگزین تشخیص پولیپ روده
روش های تصویر برداری، جایگزین مناسبی برای بیمارانی است که به دلیلی، نمی توانند کولونوسکوپی انجام دهند.
– کولونوسکوپی مجازی (کولونوگرافی CT):
این روش غیر تهاجمی، نوعی سی تی اسکن پیشرفته است که تصاویر زیاد و دقیقی از داخل روده بزرگ ارائه می دهد. در صورت نیاز به نمونه برداری (بیوپسی) یا برداشتن پولیپ، به کولونوسکوپی نیاز است.
– آندوسکوپی کپسولی: بلع کپسول تصویر برداری
برای تصویر برداری از مسیرهایی که قابل دسترس برای لوله کولونوسکوپی نیست، مانند داخل روده کوچک یا قسمت هایی از روده بزرگ، از یک کپسول مجهز به دوربین کوچک استفاده می شود. بیمار کپسول آندوسکوپی بدون ضرر را می بلعد و بعد از تصویر برداری، از راه مقعد، دفع می کند.
– عکس برداری با ماده حاجب باریم:
در این روش، ماده حاجب باریم با تنقیه به روده تزریق می شود و با اشعه ایکس از روده تصویربرداری می شود.

عدم درمان به موقع پولیپ روده: افزایش خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ
پولیپ های روده، توده سلول های غیر طبیعی در دیواره داخلی روده بزرگ یا راست روده، اغلب خوش خیم هستند. تبدیل شدن پولیپ های روده بزرگ به سرطان، احتمالا در طول 5 تا 10 سال، رخ می دهد.
عوامل موثر بر تسریع زمان تبدیل شدن پولیپ روده به سرطان:
- برخی پولیپ های روده بزرگ (آدماتوز، دندانه دار)، توانایی تبدیل شدن به سرطان روده بزرگ (سرطان کولورکتال) را دارند.
- عوامل ژنتیک: وجود سابقه خانوادگی ابتلا به پولیپ و سرطان روده
- عوامل محیطی: اضافه وزن و چاقی، مصرف مشروبات الکلی، مصرف دخانیات و سیگار، رژیم غذایی ناسالم، و کم تحرکی
- بیماری های زمینه ای: بیماری های التهابی روده (کرون و کولیت اولسراتیو) و دیابت کنترل نشده
مهم ترین راه های پیشگیری از تبدیل شدن پولیپ به سرطان روده:
- غربالگری منظم: برای افرادی که در خانواده سابقه ابتلا به پولیپ یا سرطان روده را دارند
- چکاپ: تحت نظر پزشک بودن برای افراد بالای 45 سال دارای علائم بیماری یا وراثت
- تغییر سبک زندگی ناسالم: رعایت رژیم غذایی پرفیبر و کم چرب
- جلوگیری از کم تحرکی: با انجام ورزش یا نرمش منظم روزانه
- کاهش وزن: با رعایت رژیم غذایی و ورزش

پیشگیری از ابتلا به پولیپ روده: راهکارهای موثر بر سلامت روده
راهکارهای مفید و ساده ای، برای بهبود سبک زندگی و تغییر سبک زندگی نادرست منجر به تشکیل پولیپ های روده و ابتلا به سرطان روده، وجود دارد.
مهم ترین راه های پیشگیری از ابتلا و گسترش پولیپ های روده:
رعایت رژیم غذایی سالم:
– مصرف غذاهای دارای فیبر بالا: نان های سبوس دار، غلات کامل، میوه ها و سبزیجات تازه
– نوشیدن آب فراوان: بین 8 تا 12 لیوان آب و آب میوه ای تازه در روز
– پرهیز از نوشیدن مشروبات الکلی
– پرهیز از مصرف مواد مخدر، دخانیات، سیگار و ویپ
– کاهش مصرف نوشیدنی های گازدار، نوشابه ها و آب میوه های صنعتی و شیرین
– پرهیز از غذاهای آماده و فراوری شده دارای مواد افزودنی: مانند کنسرو، سوسیس و کالباس
جلوگیری از کم تحرکی:
– انجام ورزش منظم روزانه حداقل 30 دقیقه پیاده روی
– انجام تمرینات مفید برای روده مثل یوگا یا تمرین کگل
کاهش وزن اضافی:
– کم کردن وزن با انجام تمرینات منظم ورزشی
– کم کردن وزن با رعایت رژیم غذایی کم حجم و مقوی
– انجام تمرینات ورزشی مقاومتی برای بهبود سوخت و ساز (متابولیسم) و کاهش چربی ها
درمان یا کنترل بیماری های زمینه ای:
– درمان، تحت نظر بودن و کنترل بیماری های التهابی روده مانند کرون و کولیت اولسراتیو
– درمان، تحت نظر بودن و کنترل بیماری دیابت نوع 2
کاهش استرس و اضطراب:
– دوری از محیط ها و شرایط استرس زا
– تمرینات منظم مدیتیشن و تنفس عمیق
– شرکت در کلاس های آموزشی و اجتماعات سالم و مفید

روش های درمان پولیپ روده: پولیپکتومی، لاپاراسکوپی و جراحی باز
در صورتی که برداشتن پولیپ ها، با روش کولونوسکوپی ممکن نباشد، بسته به گسترش پولیپ در روده یا خطر سرطانی شدن پولیپ و بافت روده بزرگ، پزشک جراح یکی از این روش ها را انتخاب می کند.
پولیپکتومی: برداشتن پولیپ روده حین کولونوسکوپی
در این روش، لوله باریک و بلند کولونوسکوپی به داخل روده بزرگ وارد می شود. سر لوله کولونوسکوپی مجهز به دوربین کوچک، چراغ و فورسپس (ابزار مخصوص حلقه دار برای جدا کردن پولیپ) است.
لوله کولونوسکوپی، با حرکت در مسیر روده بزرگ، پولیپ های داخل روده بزرگ را شناسایی می کند و همزمان توسط ابزار انبر مانند خود، پولیپ را بر می دارد.
روش پولیپکتومی، سرپایی و کم خطر است که با جدا کردن پولیپ از دیواره داخلی روده، هم روشی درمانی و هم روشی برای نمونه برداری از بافت های زائد روده بزرگ مشکوک به سرطان، محسوب می شود.
لاپاراسکوپی: درمان پولیپ روده با برش شکمی
در پولیپ های که گسترده یا مشکوک به سرطان هستند و امکان برداشتن توسط کولونوسکوپی را ندارند، از روش لاپاراسکوپی، استفاده می شود.
در لاپاراسکوپی، چند برش کوچک بر روی شکم ایجاد می شود و ابزارهای مخصوص جراحی و یک دوربین کوچک از این برش ها به روده بزرگ، وارد می شوند. به این ترتیب، جراح متخصص، پولیپ های بزرگ و متعدد روده بزرگ را با دقت زیاد و بدون آسیب به بافت اطراف آن ها، بر می دارد.
جراحی باز: درمان پولیپ های گسترش یافته و سرطانی
جراحی باز، روشی است که در آن شکم به طور کامل باز می شود تا بافت های آسیب دیده روده بزرگ و درگیر پولیپ، به طور مستقیم دیده و بررسی شوند.
انواع پولیپ مناسب برای انجام جراحی باز:
– پولیپ هایی که برداشتن آن ها با کولونوسکوپی خطرناک است.
– پولیپ های بزرگ و زیاد
– پولیپ های متعدد با خطر بالا و ریسک سرطانی شدن
– موارد پیچیده و گسترش یافته پولیپ های سرطانی شده، مانند پولیپ های ویلوس و توبولویلوس.
– پولیپ های عود کننده ناشی از سندروم های ژنتیکی (وراثتی).
معایب جراحی باز پولیپ روده:
- نیاز به بیهوشی کامل دارد.
- نیاز به بستری در بیمارستان دارد.
- دوران بهبودی طولانی با مراقبت های پس از عمل دارد.
- احتمال خطر عفونت و خونریزی بعد از عمل زیاد است.

لیزر درمانی: بررسی درمان همزمان پولیپ روده نزدیک مقعد با هموروئید مقعدی
پولیپ ها، غیر از دیواره داخلی روده بزرگ، در راست روده یا رکتوم (بخشی از انتهای روده بزرگ که نزدیک به مقعد است)، یا حتی در ناحیه مقعد هم رشد می کنند.
در اینصورت گاهی با هموروئید مقعدی، اشتباه گرفته می شوند. بخصوص که هر دو علائم مشابهی مانند خونریزی دارند.
تفاوت پولیپ روده بزرگ با هموروئید مقعدی:
با وجود شباهت بین هموروئید و پولیپ روده، تشخیص دقیق این دو، با معاینه بالینی، کولونوسکوپی یا آنوسکوپی امکان پذیر است.
- هموروئید: سیاهرگ ها یا وریدهای متورم شده مقعدی هستند که به صورت هموروئید داخلی (در کانال مقعد) یا هموروئید خارجی (در اطراف مقعد)، بروز می کنند و خوش خیم هستند.
- پولیپ روده: به صورت غیر طبیعی در لایه داخلی روده بزرگ، رشد می کنند و احتمال سرطانی شدن دارند.
لیزر درمانی: امکان برداشت همزمان هموروئید مقعدی و پولیپ روده
لیزر درمانی، برای درمان هموروئید های مقعدی داخلی یا خارجی، استفاده می شود. این روش با دقت بالا، با خونریزی کم، بدون بیهوشی و بستری، بافت هموروئید را برش داده و تبخیر می کند.
اگر بیمار همزمان هموروئید و پولیپ روده نزدیک مقعد داشته باشد، جراح می تواند همزمان، هر دو را در یک جلسه، با لیزر درمان کند.
درمان همزمان هموروئید و پولیپ؛ بستگی به تشخیص جراح، شرایط بیمار، نوع و محل پولیپ و شدت هموروئید مقعدی، دارد.
کلینیک تخصصی لیزر درمان: درمان بیماری های مقعدی
در کلینیک تخصصی لیزر درمان، با توجه به تست های تشخیصی بیماری های مقعدی مانند هموروئید توسط جراحان متخصص خانم و آقا، با کمترین عوارض جانبی انجام می شود.
حضور جراحان متخصص خانم در کلینیک لیزر درمان، نقش موثری در ایجاد آرامش روحی و افزایش اعتماد بانوان مبتلا به بیماری های مقعدی مانند هموروئید (بواسیر داخلی و بواسیر خارجی)، شقاق (فیشر)، فیستول، آبسه، درد و ورم مقعدی و پولیپ های روده بزرگ نزدیک به مقعد دارد. به ویژه در زنان بیماری که سالها به دلیل ترس و خجالت، از عوارض بیماری های مقعدی رنج می برند و به دنبال درمان قطعی، با اطمینان از حفظ حریم شخصی هستند.

سوالات متداول درباره تفاوت پولیپ و سرطان روده
- بهترین روش برداشتن پولیپ روده، کدام روش است؟
روش کولونوسکوپی همزمان با شناسایی پولیپ در دیواره داخلی روده بزرگ، آن را جدا می کند.
- آیا امکان بازگشت پولیپ روده، پس از درمان وجود دارد؟
بله. به همین علت، تحت نظر بودن و کولونوسکوپی منظم دوره ای، توصیه می شود.
- چگونه خطر ابتلا به پولیپ روده کاهش می یابد؟
با رعایت رژیم غذایی، ورزش کردن، کم کردن وزن اضافه، ترک سیگار و الکل، درمان بیماری های زمینه ای مانند IBD و دیابت نوع 2 و …
- آیا خطر تبدیل شدن پولیپ به سرطان روده بزرگ زیاد است؟
برخی از پولیپ ها مثل نئوپلاستیک مستعد سرطانی شدن، هستند و باید درمان و کنترل شوند.
- ارتباط با کلینیک لیزر درمان، برای درمان بیماری نشیمنگاهی با لیزر چگونه هست؟
از طریق شماره تلفن ثابت 02140222235 و تلفن همراه 09190075732 مشاوره رایگان و تعیین وقت درمان لیزری، انجام می شود.
- در کلینیک لیزر درمان، مشاوره تلفنی رایگان برای درمان بیماری های مقعدی وجود داره؟
بله. از طریق تماس با شماره تلفن ثابت 02140222235 و تلفن همراه 09190075732 امکان ارتباط و مشاوره رایگان تلفنی فراهم شده است.










