کیست پیلونیدال که با نام (کیست مویی) شناخته می شود، یک مشکل پوستی شایع است که در نقاط مختلف بدن از جمله بالای شکاف باسن، ناف، زیربغل، ناحیه تناسلی، پوست سر، صورت و بین انگشتان دست ایجاد می شود؛ به خصوص در نواحی که دارای چین های پوستی و موهای ضخیم هستند یا تحت فشار و اصطکاک مداوم قرار دارند. علت دقیق ایجاد کیست مویی هنوز مشخص نیست، اما متخصصان معتقدند ترکیبی از عواملی مثل برگشت مو به داخل پوست، تعریق و بهداشت ضعیف، فشار و اصطکاک، عوامل ژنتیکی و هورمونی در بروز آن نقش دارند. ویژگی های اصلی این ضایعه، درد، ترشح چرک و قرمزی پوست اطراف است.
کیست مویی پایین کمر (دنبالچه)
شایع ترین نوع کیست پیلونیدال در چین بین دو باسن، نزدیک استخوان دنبالچه شکل می گیرد. حرکات مکرر هنگام نشستن و بلند شدن باعث نفوذ موهای ریخته شده به پوست این ناحیه می شود.
علائم کیست مویی دنبالچه:

- قرمزی، تورم و گرمی پوست اطراف
- ترشح چرک بدبو از سوراخ های ریز روی پوست
- درد هنگام نشستن و برخاستن
- تب، بی حالی و التهاب شدید
عوامل مستعد کننده:
- جنسیت: در مردان شایع است
- سن نوجوانی و جوانی
- پرمویی
- چاقی
- مشاغل پشت میز نشین (نشستن طولانی)
درمان:
- در موارد خفیف: کمپرس گرم، مصرف آنتی بیوتیک، رعایت بهداشت فردی و شستشوی روزانه با صابون آنتی باکتریال
- حاد: روش نوین لیزر، بدون بخیه و درد زیاد، با دوره نقاهت کوتاه و احتمال عود بسیار پایین
پیشگیری:
- رعایت بهداشت و خشک نگه داشتن ناحیه
- لیزر موهای زائد
- پوشیدن لباس های نخی و راحت
- کاهش زمان نشستن
کیست مویی مقعدی
این نوع معمولاً ادامه کیست دنبالچه است و نزدیک مقعد ایجاد میشود. موهای ریز در پوست اطراف مقعد فرو رفته و باعث التهاب و چرک میشوند.
علائم کیست مویی در مقعد:
- درد هنگام اجابت مزاج یا نشستن
- التهاب، تورم و قرمزی اطراف مقعد
- ترشح بدبو و چرک آلود
- احساس فشار یا سنگینی در ناحیه
درمان کیست مویی مقعد:
درمان قطعی کیست مویی جراحی یا لیزر است. تخلیه آبسه باید سریع انجام شود تا عفونت گسترش نیابد.
کیست مویی کشاله ران
کشاله ران یکی از نواحی مستعد بروز کیست مویی است. در محل تماس ران ها با یکدیگر یا در چین بین ران و اندام تناسلی به دلیل اصطکاک زیاد، تعریق، رطوبت مداوم و رشد موهای ضخیم، محیطی ایده آل برای نفوذ مو به پوست محسوب می شود.
علت ایجاد کیست مویی کشاله ران:
- پوشیدن لباس های تنگ به ویژه شلوار جین
- راه رفتن و دویدن زیاد که باعث اصطکاک مکرر پوست می شود.
- اصلاح مکرر و نادرست کشاله ران
- تعریق بیش از حد و رعایت نکردن بهداشت فردی
این عوامل باعث می شوند موهای کوتاه شده یا شکسته به سمت داخل پوست برگردند و به تدریج در زیرپوست تجمع پیدا کنند، بدن این موهای فرو رفته را جسم خارجی تشخیص میدهد و برای بیرون راندن آنها واکنش نشان میدهد. همین واکنش باعث التهاب و در نهایت تشکیل یک کیست یا آبسه میشود.
کیست مویی روی ناف
کیست مویی روی ناف نوعی ضایعه پوستی است که در اثر نفوذ موهای اطراف ناف یا موهای ریختهشده به داخل پوست به وجود میآید. ورود موها به بافت پوست باعث ایجاد واکنش التهابی در بدن میشود و با تجمع سلولهای مرده و ترشحات چرکی، یک کیسه یا سینوس تشکیل میگردد. این مشکل اغلب در مردان پرمو و افراد چاق دیده میشود. عواملی مانند وزن زیاد، اصطکاک ناشی از پوشیدن لباسهای تنگ و رعایت نکردن بهداشت شخصی، احتمال بروز آن را افزایش میدهند.
کیست مویی ناحیه تناسلی (واژن)
کیست مویی در واژن بسیار نادر است، زیرا این نوع کیست معمولاً در ناحیه پایین ستون فقرات (دنبالچه) دیده میشود. با این حال، در موارد کمی ممکن است در لابیا، کلیتوریس یا کشاله ران نیز ظاهر شود. عوامل اصلی بروز آن شامل اصطکاک مکرر، تعریق زیاد، بهداشت نامناسب، اصلاح ناحیه تناسلی و پوشیدن لباس های تنگ است.
کیست مویی زیر بغل
کیست پیلونیدال زیر بغل زمانی ایجاد میشود که موهای این ناحیه به داخل پوست نفوذ کنند. این حالت اغلب در افرادی دیده می شود که تعریق شدید دارند یا پوست زیر بغل آنها بهطور مداوم در معرض اصطکاک قرار میگیرد.
این کیست به صورت تودهای دردناک و چرکی است و گاهی با بیماری هیدرآدنیت سوپراتیوا اشتباه گرفته می شود، زیرا هر دو با التهاب و تورم همراه هستند.
یکی از روشهای پیشگیری برای کاهش احتمال بروز کیست مویی زیر بغل، تزریق بوتاکس برای کنترل تعریق است، زیرا محیط خشک و بدون رطوبت، از نفوذ مو و عفونت جلوگیری میکند.
کیست مویی روی پوست سر
کیست مویی روی پوست سر یا کیست پیلار، یکی از شایع ترین کیست های خوش خیم است. این کیست از غلاف خارجی فولیکول مو (بخش بیرونی ساقه مو) تشکیل می شود و اغلب در زنان میانسال مشاهده می گردد.
علائم کیست مویی سر:
توده ای سفت و بدون درد در پوست سر که به تدریج بزرگ می شود و در صورت پاره شدن ممکن است التهاب یا عفونت ایجاد کند.
درمان کیست مویی پوست سر:
برداشت و تخلیه کامل کیست با جراحی سرپایی و ارسال نمونه به آزمایشگاه پاتولوژی جهت اطمینان از خوش خیم بودن.
کیست مویی روی صورت
کیست مویی در پوست صورت معمولا در مردان، به ویژه در نواحی ریش و چانه دیده می شود. دلیل اصلی آن برگشت موهای اصلاح شده به داخل پوست است مخصوصا در افرادی که موهای مجعد دارند.
علائم کیست مویی صورت:
- برآمدگی قرمز و دردناک
- ترشح چرکی یا خون آبه ای
درمان کیست مویی پوست صورت:
- لیزر موهای زائد برای پیشگیری
- تغییر روش اصلاح (استفاده از ماشین ریش تراش به جای تیغ)
- مصرف داروهای آنتی بیوتیکی طبق دستور پزشک
- در موارد مزمن، تخلیه و برداشت کامل ضایعه توسط پزشک متخصص
کیست مویی در ابرو
کیست مویی ابرو به دلیل رشد غیرطبیعی موهای ابرو به داخل پوست ایجاد می شود. این وضعیت می تواند پس از اصلاح مکرر با وسایل غیربهداشتی، کندن موها با موچین یا حتی پس از کاشت ابرو رخ دهد.
علائم کیست مویی ابرو:
- وجود توده ای کوچک و دردناک در ناحیه ابرو
- قرمزی و التهاب موضعی
- خروج ترشحات چرکی یا پوسته ریزی در سطح پوست
- درد، سوزش و خارش در محل ضایعه
کیست مویی روی انگشت
کیست مویی انگشت معمولا در افرادی ایجاد می شود که دست هایشان به طور مداوم در تماس با مو، گرد و غبار یا مواد آلوده قرار دارد. این نوع کیست در میان دامپزشکان، پرستاران حیوانات، آرایشگران، مکانیک ها و افرادی که با الیاف یا موی حیوانات سروکار دارند شایع است.
راههای پیشگیری
- استفاده از دستکش تمیز در محیط کار
- ضدعفونی کردن دستها پس از تماس با مو یا حیوانات
- درمان سریع بریدگی ها یا زخمهای کوچک قبل از عفونت
سوالات متداول درباره انواع کیست مویی
- آیا کیست مویی خطرناک است؟
کیست مویی خطر جانی ندارد، اما اگر درمان نشود، عفونت کرده و به آبسه یا عفونت گستردهتری تبدیل می شود. در موارد مزمن، احتمال ایجاد فیستول یا زخمهای ماندگار وجود دارد. درمان بهموقع از بروز عوارض جدی جلوگیری میکند.
- آیا کیست مویی فقط در ناحیه دنبالچه ایجاد میشود؟
شایعترین نوع آن در ناحیه دنبالچه است، اما این کیست میتواند در بخشهای مختلف بدن نیز ایجاد شود. از جمله:
- زیر بغل (به دلیل تعریق و اصطکاک)
- ناف (در اثر تجمع مو و آلودگی)
- پوست سر و ابرو (بهویژه پس از اصلاح یا کاشت مو)
- انگشتان (به ویژه در افرادی که با مو یا حیوانات کار میکنند)
- کشاله ران و ناحیه تناسلی (محیط مرطوب و پر اصطکاک)









